Yine been 🙂
Bu sabah, tek başıma çok büyük boş bir arazideyim, tarla gibi ucu görünmüyor. Bu arazi beni de içine alan, yaklaşık boyumla aynı hızada paslı, pis, çok sık aralıklı dikenli tellerle çevrili. Telin kenarındayım, kasvetli bir hava var.
Birden bir sürü iri yapılı köpek hepsinin de renkleri kahverengi ve tonları bana doğru süratle koşuyor, onlarda benimle aynı alanda. Delirmiş gibi koşuyorlar, hiç tedirgin olmuyorum ama bana çarpacaklar nereye koştukları belli değil diyorum. Hepsi de dikenli teli geçmeye çalışıp geçemiyor yere savruluyor. Her yerleri parçalanıyor yaralanıyorlar. Bazıları yaralı geçiyor. Bir tanesinin yüzünü görüyorum... kör, gözleri yoktu. Göz yerleri siyahtı. Tellere çarptı ayaklarımın dibine düştü.
Sonra bende eğilip aradan geçersem sırtımı keser teller, yırtılır üstüm diyorum kendi kendime. Ama eğilmeyi denemeden tek hamlede telleri üstünden atlayıp geçiyorum...
(Nedense hep rüyalarımı annem "kaaalk!" komutuyla bitiriyor, biraz daha önce görsemde rüyayı uyandırılana kadar telleri geçince noldu kısmınıda görsem olmaz mı?) 🙂
Esen kalın...
